Kto umawiał się z Aleksandros Panagulis?

Aleksandros Panagulis (ur. 2 lipca 1939 w Glyfadzie, zm. 1 maja 1976) – grecki polityk i poeta, działacz demokratyczny, członek parlamentu greckiego od 9 grudnia 1974 do śmierci.

Studiował na politechnice w Atenach i od wczesnej młodości poświęcił się działalności politycznej. Po zamachu stanu z 21 kwietnia 1967 sprzeciwił się wojskowemu reżimowi Jeorjosa Papadopulosa i założył organizację Grecki Ruch Oporu. Po nieudanym zamachu na życie Jeorjosa Papadopulosa 13 sierpnia 1968 został aresztowany i skazany na karę śmierci, jednak zamiast tego przeniesiono go do więzienia Boiati. Przyczyną zmiany kary była presja światowej opinii publicznej. W więzieniu Boiati był przez długi czas poddawany okrutnym torturom fizycznym i psychicznym. Dzięki amnestii został zwolniony w sierpniu 1973. W 1974 zakończyły się rządy junty wojskowej (junty czarnych pułkowników) i w pierwszych demokratycznych wyborach Panagulis został wybrany do parlamentu z ramienia Unii Centrum. Walczył o odsunięcie od władzy polityków, którzy współpracowali z rządzącymi wcześniej pułkownikami, a w dalszym ciągu zajmowali stanowiska rządowe. Panagulis był jednak w swych dążeniach osamotniony, otrzymywał natomiast śmiertelne pogróżki. 1 maja 1976 zginął w tajemniczym wypadku samochodowym. Był symbolem wolności, a w jego pogrzebie w Atenach wzięło udział ponad milion ludzi.

Oriana Fallaci (ur. 29 czerwca 1929 we Florencji, zm. 15 września 2006 tamże) – włoska dziennikarka i pisarka, autorka szeroko rozpowszechnionych wywiadów, jedna z najbardziej znanych dziennikarek XX wieku. W ostatnich latach życia zainteresowanie jej osobą ponownie wzrosło za sprawą przedstawianej przez nią radykalnej krytyki islamu, przede wszystkim współczesnego.

Dziennikarski debiut miała już w wieku 17 lat. Jej pierwszy artykuł ukazał się w 1946 roku na łamach gazety Il Mattino dell`Italia Centrale. Zatrudniła się w redakcji, żeby zarobić na opłacenie studiów. Początkowo zajmowała się tematami kryminalnymi, z czasem również działem sądowniczym.

Od 1951 roku współpracowała z prestiżowym magazynem Europeo. W 1954 roku została korespondentką tej gazety z Rzymu. Dziennikarką Europeo była do 1977 roku.

Od 1967 pracowała jako korespondentka wojenna w Wietnamie, następnie w czasie wojny pakistańsko-indyjskiej, na Bliskim Wschodzie i w Południowej Afryce, pisząc dla wielu znanych gazet.