Kto umawiał się z Goffredo Parise?

Goffredo Parise (ur. 8 grudnia 1929 w Vicenzy, zm. 31 sierpnia 1986 w Treviso) – włoski pisarz, dziennikarz i autor scenariuszy filmowych.

Był nieślubnym dzieckiem Wandy Bertoli, która w 1937 roku wyszła za mąż za Osvaldo Parise, dyrektora lokalnej gazety, którego nazwisko przyjął później Goffredo. W 1947 roku rodzina wyprowadziła się do Wenecji. Tam ukazały się dwie pierwsze powieści Goffredo Parise Il ragazzo morto e le comete (1951) oraz La grande vacanza (1953). Kolejna Il prete bello ukazała się w 1954 roku, po przeprowadzce pisarza do Mediolanu. Jako dziennikarz współpracował z lokalnymi dziennikami z Bolzano i Werony, a od 1955 z Corriere della Sera.

Za opublikowaną w 1965 roku powieść Pryncypał (Padrone) otrzymał nagrodę Premio Viareggio, a za Sillabario II (1982) – Nagrodę Stregi.

W latach 60. XX wieku zaczął tworzyć scenariusze filmowe. Współpracował z reżyserem Mauro Bolognini przy scenariuszach do filmów Agostino (na podstawie powieści Alberto Moravii) oraz Senilità (1962, na podstawie powieści Italo Svevo). Był też autorem koncepcji filmu Ape Regina w reżyserii Marco Ferreriego, a także autorem scenariusza do jednej z nowel wchodzących w skład filmu Boccaccio ’70.

W 1957 roku ożenił się z Marią Costanzą Speroni, świadkiem na ślubie był pisarz Giovanni Comisso. Rozwiedli się w 1963 roku.

Giosetta Fioroni (née le 24 décembre 1932 à Rome) est une peintre italienne du pop art qui a su s’imposer dans un milieu majoritairement masculin.