Kto umawiał się z Iwan Wazow?

Iwan Minczew Wazow (bułg. Иван Минчов Вазов, ur. 27 czerwca^?/9 lipca 1850 w Sopocie w Bułgarii, zm. 22 września 1921 w Sofii) – bułgarski pisarz, poeta, dramaturg, historyk i polityk, brat gen. Georgi Wazowa. Uznawany jest za jednego z najważniejszych twórców nowoczesnej literatury bułgarskiej.

Ze względu na rozległe zainteresowania literackie oraz ogromny dorobek Wazow nazywany bywa „ojcem literatury bułgarskiej”. Jego twórczość jest zróżnicowana tematycznie i gatunkowo. Należą do niej powieści (między innymi Niemili i niekochani, Pod jarzmem), opowiadania (takie jak np. Czy idzie?, Bułgarka czy Dziadek Joco patrzy), poezja patriotyczna (m.in. z tomów Proporzec i gęśl, Smutki Bułgarii, оdy z cyklu Epopeja zapomnianych), poezja osobista (m.in. z tomu Zapachniał mi bez), poematy wierszem (Kopiec, W królestwie rusałek), dramaty (m.in. Chyszowie, Poszukiwacze posad) i szkice z podróży (Wielka pustynia Riły, W głębi Rodopów).

W latach 1897–1899 pełnił funkcję ministra oświaty w rządzie Konstantina Stoiłowa.