Kto umawiał się z Izabela Aragońska (księżna Mediolanu)?

Izabela Aragońska, wł. Isabella d'Aragona (ur. 2 października 1470 w Neapolu, zm. 11 lutego 1524 w Bari) – księżna Mediolanu i Bari, córka króla Neapolu Alfonsa II i jego pierwszej żony Hipolity Marii, siostry księcia Mediolanu Galeazza Marii Sforzy.

Księżna pochodziła z hiszpańskiego rodu Trastámara, panującego w Aragonii, Sycylii i Neapolu. Została żoną księcia mediolańskiego Gian Galeazza Sforzy. Po jego śmierci księżna rezydowała w Bari, gdzie otaczali ją przedstawiciele włoskiego renesansu. Była zaangażowana w rozwój szkolnictwa − hojnie obdarowywała miejscowe szkoły. Córka Izabeli, Bona Sforza została żoną króla polskiego Zygmunta I Starego i matką ostatniego przedstawiciela dynastii Jagiellonów, Zygmunta II Augusta. Syn księżnej, zmarły w młodości Francesco Maria Sforza, nosił tytuł następcy tronu mediolańskiego.

Prospero Colonna (Civita Lavinia, 1452- Milán, 30 de diciembre de 1523), algunas veces llamado Prosper Colonna, fue un condotiero italiano al servicio sucesivamente de Francia, Nápoles y España durante las Guerras Italianas. Conoció su apogeo bajo la bandera de los Reyes Católicos y Carlos I de España.

Se le considera el mayor militar itálico de su generación, sucesor del Gran Capitán, al que sirvió y con el que rivalizó. General hábil y prudente, recibió el apodo de Cuntatore en honor al general romano Quinto Fabio Máximo Cunctator, que utilizaba similares tácticas basadas en la defensa y la dilación.​ Su posición y conexiones le permitieron convertirse en un gran señor feudal del Nápoles hispánico.