Kto umawiał się z Jarosław Ośmiomysł?

Jarosław Ośmiomysł (ur. 1130, zm. 1187) – książę halicki (1153-1187), syn Wołodymyrka Wołodarowicza. Uważany za dużego reformatora.

Ożenił się w 1150 z Olgą, córką Jerzego Dołgorukiego. Gdy wstąpił na tron halicki, księstwo było skonfliktowane z księstwem kijowskim i miastami wołyńskimi. Był gotów uznać zwierzchność księcia kijowskiego Izjasława II, lecz bojarzy sprzeciwili się temu. Izjasław zaatakował Księstwo Halickie w 1153 i pokonał on Jarosława i jego wojska halickie w bitwie pod Trembowlą, przy olbrzymich stratach własnych. Po śmierci Izjasława w 1154 pomiędzy księstwami zapanował pokój. Podczas panowania toczył walki o tron ze swoim bratem Iwanem Berładnikiem.

Jarosław brał udział w wyprawach przeciw Połowcom, utrzymując jednocześnie przyjazne stosunki z Polską, Węgrami, Bizancjum i cesarzem Fryderykiem Barbarossą. Powiększył księstwo o ziemie położone na południu, między Dniestrem a Karpatami, w kierunku Dunaju. Za jego panowania rozbudowano i umocniono wiele halickich miast.

W 1172 porzucił żonę Olgę i związał się z bojarską córką – Nastasją Czahrową. Jednak bojarzy sprzeciwili się temu postępkowi i Olga powróciła na dwór, a Nastasję spalono na stosie. Bojarzy sprzeciwili się także jego ostatniej woli – podzielił księstwo pomiędzy synów: Olegowi przekazał Halicz, a Włodzimierzowi Przemyśl, jednak bojarzy przepędzili Olega.

Анастасия (Настасия, Настасья, Настаська) Чарг (Чагривна) (ум. 1171) — любовница галицкого князя Ярослава Владимировича Осмомысла; мать внебрачного сына князя — Олега Ярославовича.

Во время противостояния Ярослава Владимировича с галицкими боярами, которые, по примеру соседней польской и венгерской знати, сплотились в могущественную и богатую аристократию, Анастасия с сыном оказались на линии огня, ибо распря между Ярославом и боярами особенно обострилась во время разрыва Ярослава с его женой Ольгой Юрьевной, которую он в 1171 году принудил к бегству вместе с сыном её Владимиром в Польшу. Ярослав любил Анастасию, и отдавал предпочтение ей и её сыну Олегу перед законными супругой и сыном Владимиром.

Недовольные бояре устроили в Галиче мятеж, схватили и сожгли заживо Анастасию, как ведьму, околдовавшую князя, а сын её послан в заточение; самого же князя принудили дать клятву, что он впредь будет жить в согласии с законной супругой. В следующем году, однако, Ольга с сыном должны были бежать из Галича во Владимир. Позднее Ярославу Осмомыслу удалось восстановить свою власть над боярами и примириться с сыном Владимиром. Тем не менее князь продолжал оказывать предпочтение Олегу и, умирая, оставил в 1187 году главный стол (Галич) незаконному сыну, Олегу, а старшему и законному, Владимиру — маленький Перемышль. Земское вече галичское не смело ослушаться этого распоряжения. Позднее бояре прогнали Олега и посадили в Галиче Владимира, Олег же сбежал в Овруч под крыло Рюрика Ростиславича. Дальнейшая его судьба в точности неизвестна.