Kto umawiał się z Katharine Hepburn?

Katharine Houghton Hepburn (ur. 12 maja 1907 w Hartford, zm. 29 czerwca 2003 w Old Saybrook) – amerykańska aktorka, gwiazda filmowa.

Laureatka czterech Oscarów i 12 nominacji do tej nagrody dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej. Jedna z legend „Złotej Ery Hollywood”. Amerykański Instytut Filmowy umieścił jej nazwisko na pierwszym miejscu w rankingu „największych aktorek wszech czasów” (The 50 Greatest American Screen Legends), a także nazwał ją w 1999 najlepszą aktorką spośród 50 największych legend kina, których debiut przypadł przed rokiem 1950.

W 2010 została upamiętniona na znaczku pocztowym w związku z serią „Legendy Hollywoodu”.

Howard Robard Hughes Jr. (December 24, 1905 – April 5, 1976) was an American Aviator, aerospace engineer, business magnate, film producer, and investor. He was one of the richest and most influential people in the world during his lifetime. He first became prominent as a film producer, and then as an important figure in the aviation industry. Later in life, he became known for his eccentric behavior and reclusive lifestyle—oddities that were caused in part by his worsening obsessive-compulsive disorder (OCD), chronic pain from a near-fatal plane crash, and increasing deafness.

As a film tycoon, Hughes gained fame in Hollywood beginning in the late 1920s, when he produced big-budget and often controversial films such as The Racket (1928), Hell's Angels (1930), and Scarface (1932). He later acquired the RKO Pictures film studio in 1948, recognized then as one of the Big Five studios in Hollywood, although the production company struggled under his control and ultimately ceased operations in 1957.

In 1932, Hughes founded Hughes Aircraft Company and spent the next two decades setting multiple world air speed records and building landmark planes like the Hughes H-1 Racer (1935) and the H-4 Hercules (the Spruce Goose, 1947). The H-4 was the largest flying boat in history with the longest wingspan of any aircraft from the time it was built until 2019. He acquired and expanded Trans World Airlines and later acquired Air West, renaming it Hughes Airwest. Hughes won the Harmon Trophy on two occasions (1936 and 1938), the Collier Trophy (1938), and the Congressional Gold Medal (1939) all for his achievements in aviation throughout the 1930s. He was inducted into the National Aviation Hall of Fame in 1973 and was included in Flying magazine's 2013 list of the 51 Heroes of Aviation, ranked at No. 25.

During his final years, Hughes extended his financial empire to include several major businesses in Las Vegas, such as real estate, hotels, casinos, and media outlets. Known at the time as one of the most powerful men in the state of Nevada, he is largely credited with transforming Las Vegas into a more refined cosmopolitan city. After years of mental and physical decline, Hughes died of kidney failure in 1976. His legacy is maintained through the Howard Hughes Medical Institute and Howard Hughes Holdings Inc.

Spencer Bonaventure Tracy (wym. [ˈspɛnsər ˈbɑnəˌvɛnʧər ˈtreɪsi]; ur. 5 kwietnia 1900 w Milwaukee, zm. 10 czerwca 1967 w Beverly Hills) – amerykański aktor filmowy i teatralny, zaliczany do grona najbardziej cenionych i wszechstronnych gwiazd w historii amerykańskiego kina. Jedna z legend i ikon „Złotej Ery Hollywood”.

Tracy zaczynał karierę sceniczną od występów na Broadwayu na początku lat 20. XX wieku, gdzie przez siedem lat grał w różnych spektaklach. Po udanym debiucie na dużym ekranie w komedii W górze rzeki (1930) u boku Humphreya Bogarta, podpisał kontrakt z wytwórnią Fox Film Corporation. W 1935 związał się umową ze studiem Metro-Goldwyn-Mayer. Przełomem w jego karierze była pierwszoplanowa rola w dramacie kryminalnym Jestem niewinny (1936). Za kreacje rybaka Manuela Fidello w filmie przygodowym Bohaterowie morza (1937) i ojca Flanagana w dramacie biograficznym Miasto chłopców (1938), został, jako pierwszy aktor w historii, dwa razy z rzędu uhonorowany nagrodą Akademii Filmowej w kategorii dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. W przekroju kariery łącznie nominowany był do Oscara dziewięciokrotnie. Na początku lat 40. Tracy nawiązał współpracę i bliską przyjaźń z Katharine Hepburn, z którą w ciągu 25 lat zagrał w dziewięciu produkcjach, tworząc jeden z bardziej znanych duetów ekranowych w historii filmu. Produkcje z ich udziałem – Kobieta roku (1942), Bez miłości (1945) czy Żebro Adama (1949), przeszły do historii jako klasyczny przykład „wojny płci”. Tracy uważany był za aktora wszechstronnego, sprawdzającego się zarówno w repertuarze komediowym, jak i dramatycznym.

Do innych ważnych filmów w dorobku Tracy’ego należą: Ojciec panny młodej (1950), Aktorka (1953), Czarny dzień w Black Rock (1955), Stary człowiek i morze (1958), Kto sieje wiatr (1960), Wyrok w Norymberdze (1961) i Zgadnij, kto przyjdzie na obiad (1967). Wystąpił w 75 filmach fabularnych. W 1999 American Film Institute umieścił jego nazwisko na 9. miejscu w rankingu „50 największych legend amerykańskiego ekranu”.