Kto umawiał się z Klaudia Julia Liwilla?

Klaudia Julia Liwilla zwana też Julią Liwillą Starszą (Claudia Iulia Livilla) (ur. 13 p.n.e. – zm. 31 n.e.) – córka Druzusa I i Antonii Młodszej.

Wywód przodków:

Odgrywała ważną rolę w dynastii julijsko-klaudyjskiej jako siostra Germanika i Klaudiusza, synowa Agryppy i Tyberiusza, ciotka Kaliguli i Agrypiny Młodszej. W 1 roku p.n.e. poślubiła Gajusza Cezara, wnuka i potencjalnego następcę cesarza Augusta. Po przedwczesnej śmierci męża w 4 roku n.e. wyszła za Druzusa, syna przyszłego cesarza Tyberiusza. W następnym roku urodziła córkę Julię Helenę, a po piętnastu latach bliźnięta Tyberiusza Klaudiusza Gemellusa i Klaudiusza Germanika Gemellusa, który wkrótce umarł. Była kochanką wszechwładnego prefekta pretorianów Sejana, wraz z którym wg przekazu Tacyta, Swetoniusza i Kasjusza Diona miała otruć swojego męża Druzusa Młodszego. Dziś kwestionuje się jej współudział. Początkowo uważano jego śmierć w roku 23 za naturalną. Sejan usunął w ten sposób potencjalnego sukcesora cesarskiego tronu. Jednak Tyberiusz nie wyraził zgody na małżeństwo Sejana z Julią Liwillą. W 31 roku Tyberiusz otrzymał od Antonii dowody spisku Sejana. Został on skazany na śmierć, a jego żona wyjawiła przed swoją egzekucją prawdę o morderstwie Druzusa i współwinie Julii Liwilli. Liwilla została zagłodzona na śmierć przez swoją matkę Antonię.

Lucius Aelius Seianus (ur. 20 p.n.e., zm. 18 października 31 n.e.) – żołnierz, przyjaciel i zaufany cesarza Tyberiusza, prefekt gwardii pretoriańskiej.

Sejan był synem Lucjusza Sejusza Strabona, ekwity, który został prefektem pretorianów za Augusta. Po adopcji do bardziej prestiżowego rodu (gens) Eliuszów (Aelii) nazwano go Eliuszem Sejanem. Po przejęciu władzy przez Tyberiusza został przez niego mianowany prefektem pretorii (wspólnie z ojcem), a po uzyskaniu przez tego ostatniego namiestnictwa Egiptu w 15 n.e. został samodzielnym dowódcą gwardii pretoriańskiej. Rozpoczął w ten sposób zdobywanie coraz większej władzy. Mając całkowite zaufanie cesarza, wykorzystał je do pozbycia się członków rodziny cesarskiej. Ofiarą jego intryg padli synowie Germanika i Agrypiny Starszej: Neron i Druzus. Przez wiele lat był kochankiem Julii Liwilli i miał jakoby do spółki z nią otruć jej męża Druzusa, syna cesarza. Uważano powszechnie też, że to on był faktycznym ojcem Gemellusa.

Przeprowadził konsolidację oddziałów gwardii pretoriańskiej, stacjonujących odtąd w jednym obozie i będących podstawą władzy w Rzymie. Chcąc zostać członkiem rodziny cesarskiej, bezskutecznie próbował w 25 uzyskać zgodę Tyberiusza na małżeństwo z Liwillą, wdową po Druzusie. Jego faktyczną władzę zwiększyło wycofanie się Tyberiusza na Capri w 27 n.e. Cesarz nie interesował się sprawami państwowymi, zostawiając całkowitą swobodę Sejanowi. Jego władza była w praktyce nieograniczona, a ambicje coraz większe. Sejan usuwał niewygodnych senatorów drogą sfingowanych oskarżeń i procesów pokazowych.

W 31 wspólnie z Tyberiuszem sprawował konsulat, zyskał też ostatecznie zgodę na małżeństwo z Liwillą. Uważając swoją pozycję za niezagrożoną, przygotowywał zamach stanu, pragnąc zdobyć niepodzielną władzę dla siebie. Ostrzeżony na czas przez Antonię Młodszą, Tyberiusz przy pomocy Makrona doprowadził do aresztowania Sejana. Po zgładzeniu Sejana Makron zastąpił go na stanowisku prefekta pretorianów.

Upadek Sejana oznaczał także koniec dla wielu jego przyjaciół i zwolenników; zabito jego troje dzieci, a jego była żona, Apikata, popełniła samobójstwo.