Kto umawiał się z Nanda Vigo?

Fernanda Enrica Leonia Vigo, nota come Nanda Vigo (Milano, 14 novembre 1936 – Milano, 16 maggio 2020), è stata una designer italiana.

Piero Manzoni (ur. 13 lipca 1933 w Soncino, Cremona, zm. 6 lutego 1963 w Mediolanie) – włoski artysta, przedstawiciel sztuki konceptualnej.

Manzoni jako malarz eksperymentował z różnymi materiałami i pigmentami. Wykorzystywał m.in. farbę fluorescencyjną i chlorek kobaltu, by kolor obrazów zmieniał się z upływem czasu. Jego rzeźby wykonane były z takich materiałów jak bawełna, włókno szklane i futro królicze.

W 1958 roku stworzył 45 „pneumatycznych rzeźb” – na życzenie nabywcy wypełnionych oddechem artysty. Próbował stworzyć mechaniczne zwierzę jako ruchomą rzeźbę korzystając z energii słonecznej jako źródła prądu. W roku 1960 stworzył kulę utrzymywaną w powietrzu strumieniem powietrza.

W tym samym roku Manzoni ugotował pewną liczbę jajek na twardo, a następnie oznaczył je odciskiem swojego kciuka. Wystawa tak powstałych dzieł sztuki została w ciągu 70 minut zjedzona podczas wernisażu. Inną jego akcją było ogłoszenie kilku ludzi chodzącymi dziełami sztuki – zaszczytu tego dostąpił m.in. Umberto Eco.

W maju 1961 roku Manzoni dokonał defekacji do 90 niewielkich puszek, które następnie zostały fabrycznie zamknięte i opatrzone napisem „Gówno artysty” („Merda d’artista”). W późniejszym czasie pojawiły się nieudokumentowane pogłoski, jakoby w wyniku wewnętrznego ciśnienia i postępującej korozji metalu, część puszek eksplodowała lub zaczęła przeciekać.

W tym samym roku Manzoni na swoich wystawach podpisywał nagich ludzi i wydawał im certyfikaty autentyczności. Stworzył też „magiczny postument” – człowiek stojący na nim automatycznie stawał się dziełem sztuki.

Piero Manzoni zmarł na zawał serca w swoim studio we Włoszech w wieku 29 lat.