Kto umawiał się z Ana Peleteiro?

Ana Peleteiro-Compaoré Brión, z d. Peleteiro Brión (ur. 2 grudnia 1995 w Ribeira) – hiszpańska lekkoatletka specjalizująca się w trójskoku.

W 2011 zdobyła brązowy medal mistrzostw świata juniorów młodszych oraz wywalczyła złoto podczas olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy. Mistrzyni świata juniorek z Barcelony (2012). W 2013 sięgnęła po brąz mistrzostw Europy juniorów. Jedenasta zawodniczka halowych mistrzostw świata w Portland (2016) oraz piąta halowego czempionatu Starego Kontynentu w Belgradzie (2017). W tym samym roku zdobyła srebro mistrzostw Europy do lat 23. Rok później zdobyła brązowe medale na halowych mistrzostwach świata w 2018 w Birmingham i czempionacie Europy w Berlinie. Zwyciężyła na halowych mistrzostwach Europy w 2019 w Glasgow. W 2021 zdobyła brązowy medal igrzysk olimpijskich w Tokio. W 2024 zdobyła brązowy medal halowych mistrzostw świata, złoty medal mistrzostw Europy oraz była finalistką konkursu trójskoku podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu, w którym zajęła 6. miejsce. Złota medalistka halowego czempionatu Europy (2025). W tym samym roku zdobyła brązowy medal halowych mistrzostw świata.

Złota medalistka mistrzostw Hiszpanii.

Rekordy życiowe: stadion – 14,87 (1 sierpnia 2021, Tokio); hala – 14,75 (3 marca 2024, Glasgow). Oba rezultaty Peleteiro-Compaoré są aktualnymi rekordami Hiszpanii.

Nelson Évora (ur. 20 kwietnia 1984 w Abidżanie na Wybrzeżu Kości Słoniowej) – portugalski lekkoatleta, specjalizujący się w trójskoku oraz skoku w dal, mistrz olimpijski w trójskoku z Pekinu, mistrz i wicemistrz świata.

Do 2002 reprezentował Republikę Zielonego Przylądka, jednak w tymże roku otrzymał portugalskie obywatelstwo i od tego czasu występuje w barwach Portugalii. Właściwie urodził się na Wybrzeżu Kości Słoniowej, skąd pochodzą jego rodzice, jednak w Portugalii mieszka od piątego roku życia. W Republice Zielonego Przylądka rekord w trójskoku (16,15 metrów), oraz w skoku w dal (7,57 metrów) ciągle należy do niego.

Na mistrzostwach świata juniorów w 2002 w Kingston zajął 6. miejsce w trójskoku, a w skoku w dal odpadł w eliminacjach. Został podwójnym mistrzem w skoku w dal i trójskoku na mistrzostwach Europy juniorów w 2003 w Tampere.

Na halowych mistrzostwach świata w 2004 w Budapeszcie odpadł w eliminacjach trójskoku. Podczas letnich igrzysk olimpijskich w 2004 w Atenach startował w trójskoku, jednak nie dostał się do finału. Zdobył brązowy medal w trójskoku na młodzieżowych mistrzostwach Europy w 2005 w Erfurcie. Podczas halowych mistrzostw świata w 2006 zajął szóste miejsce. Na mistrzostwach Europy w 2006 startował zarówno w skoku w dal (szóste miejsce) jak i trójskoku (czwarte miejsce). Podczas eliminacji do tych zawodów, ustanowił również rekord Portugalii w trójskoku - 17,23 m. Na halowych mistrzostwach Europy w 2007 osiągnął piąte miejsce w trójskoku, a 27 sierpnia 2007 na mistrzostwach świata w Osace zdobył złoty medal. Skoczył 17,74 metry, ustanawiając tym samym swój rekord życiowy, rekord Portugalii, który przetrwał do 6 maja 2018.

W 2008 roku w Walencji na halowych mistrzostwach świata wynikiem 17,27 m wywalczył brązowy medal. W tym samym roku na igrzyskach olimpijskich w Pekinie został zwycięzcą z wynikiem 17,67 m.

Z powodu kontuzji nie wystąpił podczas igrzysk olimpijskich w Londynie. W 2014 zajął 6. miejsce na mistrzostwach Europy w Zurychu. Złoty medalista halowych mistrzostw Starego Kontynentu w Pradze (2015). Na mistrzostwach świata w Pekinie zdobył brązowy medal. Czwarty zawodnik halowych mistrzostw świata z 2016. Tego samego roku startował na mistrzostwach Europy w Amsterdamie, lecz nieoczekiwanie odpadł w eliminacjach. W 2017 obronił tytuł halowego mistrza Europy z Pragi. W 2017 zdobył swój drugi brązowy medal mistrzostw świata.

Zwyciężył w mistrzostwach Europy w 2018 w Berlinie. Zdobył srebrny medal halowych mistrzostw Europy w 2019 w Glasgow.

Jest bahaitą.

Benjamin Compaoré (ur. 5 sierpnia 1987 w Bar-le-Duc) – francuski lekkoatleta specjalizujący się w trójskoku, olimpijczyk.

W 2005 startował na mistrzostwach Europy juniorów w Kownie. Rok później zdobył złoto mistrzostw świata juniorów w Pekinie. Bez powodzenia startował na halowych mistrzostwach Europy w Birmingham. Piąty zawodnik mistrzostw Starego Kontynentu z 2010. W 2011 dotarł do finału mistrzostw świata w Daegu. Zajął 6. miejsce podczas halowego czempionatu światowego w Stambule (2012). W tym samym roku startował na igrzyskach olimpijskich w Londynie, na których uplasował się na szóstym miejscu. W 2014 zdobył złoty medal mistrzostw Europy w Zurychu. Brązowy medalista halowych mistrzostw świata w Portland (2016). Dziesiąty zawodnik igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro w tym samym roku.

Złoty medalista mistrzostw Francji.

Jest partnerem życiowym, byłej francuskiej sprinterki Christine Arron. 16 maja 2013 urodziła im się córka, Cassandra.

Rekordy życiowe: stadion – 17,48 (14 września 2014, Marrakesz); hala – 17,14 (14 lutego 2012, Liévin).