Kto umawiał się z Dolores del Río?

María de los Dolores Asúnsolo y López Negrete (3 August 1904 – 11 April 1983), known professionally as Dolores del Río (Spanish pronunciation: [doˈloɾes del ˈri.o]), was a Mexican actress. With a career spanning more than 50 years, she is regarded as the first major female Latin American crossover star in Hollywood. Along with a notable career in American cinema during the 1920s and 1930s, she was also considered one of the most important female figures in the Golden Age of Mexican cinema, and one of the most beautiful actresses of her era.

After being discovered in Mexico, she began her film career in Hollywood in 1925. She had roles in a string of successful films, including Resurrection (1927), Ramona (1928) and Evangeline (1929). Del Río came to be considered a sort of feminine version of Rudolph Valentino, a 'female Latin Lover', in her years during the American silent era.

With the advent of sound, she acted in a range of film genres, from contemporary crime melodramas to musical comedies and romantic dramas. Her most successful films of that decade include Bird of Paradise (1932), Flying Down to Rio (1933) and Madame Du Barry (1934). In the early 1940s, when her Hollywood career began to decline, Del Río returned to Mexico and joined the Mexican film industry, which at that time was at its peak.

When Del Río returned to her native country, she became one of the more important stars of the Golden Age of Mexican cinema. A series of Mexican films starring Del Rio are considered classic masterpieces and helped boost Mexican cinema worldwide. Of them stands out the critically acclaimed María Candelaria (1943). Del Río remained active mainly in Mexican films throughout the 1950s. In 1960 she returned to Hollywood. During the next years she appeared in Mexican and American films. From the late 1950s until the early 1970s she also successfully ventured into theater in Mexico and appeared in some American TV series.

Del Río is considered a quintessential representation of the female face of Mexico in the world.

George Orson Welles (ur. 6 maja 1915 w Kenosha, zm. 10 października 1985 w Los Angeles) – amerykański twórca filmowy, teatralny oraz radiowy. Jeden z najbardziej wpływowych twórców tych dziedzin kultury. Do jego najważniejszych osiągnięć należą broadwayowska sztuka Cezar (1937; adaptacja Juliusza Cezara Szekspira), słuchowisko „Wojna światów” (1938) oraz film Obywatel Kane (1941), uznawany za jeden z najwybitniejszych filmów wszech czasów zarówno przez krytyków, jak i reżyserów filmowych.

Welles jest również uznawany za jednego z najwybitniejszych aktorów ery „klasycznego Hollywood” – w 1999 roku Amerykański Instytut Sztuki Filmowej umieścił go na 16. pozycji listy najwybitniejszych aktorów tego okresu. Za jego najlepsze kreacje uznaje się takie jak Charles Foster Kane w Obywatelu Kane (1941), Hank Quinlan w Dotyku zła (1958), czy Harry Lime w Trzecim człowieku Carola Reeda (1949).

Pomimo licznych sukcesów na początku kariery, Welles przez długi czas narzekał na ograniczanie jego swobody artystycznej przez amerykańskich producentów, co poskutkowało jego przeprowadzką i realizacją wielu filmów na kontynencie europejskim w połowie lat 50. oraz w latach 60. XX wieku. Poza Stanami Zjednoczonymi Welles nakręcił między innymi Proces i Falstaffa.