Kto umawiał się z Jean François de Saint-Lambert?

Jean François de Saint-Lambert (ur. 26 grudnia 1716 w Nancy, zm. 9 lutego 1803 w Paryżu) – francuski pisarz, poeta, filozof i moralista. Pisał bajki, poematy oraz eseje. Był członkiem Akademii Francuskiej. Posiadał szlachecki tytuł markiza.

Saint-Lambert napisał między innymi poemat opisowy Les saisons, a także esej filozoficzny Principe des mœurs chez toutes les nations ou Catéchisme universel, w którym skłaniał się ku materializmowi.

Jego kochanką była Émilie du Châtelet, wybitna uczona, literatka oraz przyjaciółka Woltera. Markiza du Châtelet zaszła w ciążę z Saint-Lambertem, jednak na skutek ciężkiego porodu zmarli ona i dziecko.

Élisabeth Françoise Sophie Lalive de Bellegarde, grevinna d'Houdetot, född den 18 december 1730, död den 28 januari 1813, var en fransk författare. Hon var dotter till Louis Denis Lalive de Bellegarde, gifte sig 1748 med greve Claude Constant César d'Houdetot och blev mor till César Louis d'Houdetot.

Hon tillhör 1700-talets mera bekanta kvinnor både genom sin förbindelse med skalden Saint-Lambert och genom den starka passion, som hon ingav Rousseau (skildrad i nionde boken av hans Confessions). Hon fick sin levnadsteckning av Buffenoir, La comtesse d'Houdetot, une amie de J. J. Rousseau (1901). Mathilda Mallings Eremitageidyllen (1896) är en skildring av Rousseau och grevinnan d'Houdetot.

Émilie du Châtelet /emili dy ʃatəlɛ/ (właściwie: Gabrielle Émilie Le Tonnelier de Breteuil, markiza du Châtelet, ur. 17 grudnia 1706 w Paryżu, zm. 10 września 1749 w Lunéville) – francuska intelektualistka: pisarka, matematyczka i fizyczka, przyjaciółka Voltaire’a.

Była jedną z nielicznych znanych do XIX wieku kobiet-uczonych, zajmujących się naukami ścisłymi. Jedna z najwybitniejszych kobiet XVIII wieku.