Kto umawiał się z Pedro González de Lara?

Pedro González de Lara (died 16 October 1130) was a Castilian magnate. He served Alfonso VI as a young man, and later became the lover of Alfonso's heiress, Queen Urraca. He may have joined the First Crusade in the following of Raymond IV of Toulouse, earning the nickname el Romero ("the wanderer, pilgrim"). At the height of his influence he was the most powerful person in the kingdom after the monarch. The preponderance of his power in Castile is attested in numerous documents between 1120 and 1127. He opposed the succession of Urraca's legitimate heir, Alfonso VII. This dispute ended with his premature death.

It was in Pedro's generation that the use of toponymics, as opposed to just patronymics, began in Spain. Pedro was the first member of his family to use the surname "de Lara", a practice continued by his descendants. A good example of Pedro's style is found in a royal charter of 1 February 1124: uenerabilis comes dominus Petrus de Lara, "the venerable count Don Pedro de Lara".

Urraka I Kastylijska (ur. ok. 1081, zm. 8 marca 1126) – królowa Kastylii i Leónu w latach 1109-1126, królowa Galicji w latach 1109-1112. Córka króla Alfonsa VI kastylijskiego (1039-1109) i Konstancji burgundzkiej (ok. 1046-ok. 1093).

W 1090 Urrakę jako dziecko poślubiono Rajmundowi burgundzkiemu (ok. 1059-1107), hrabiemu Galicji. Para miała dwoje dzieci:

• infantkę Sanchę (ur. przed 1095),
• infanta Alfonso Raimúndez, przyszłego króla Alfonsa VII (ur. 1104).

Owdowiawszy, Urraka została władczynią Galicji. Jako jedyne ślubne dziecko swojego ojca została także następczynią tronu Leonu i Kastylii. Ojciec wybrał jej następnego męża – wybór padł na Alfonsa I Aragońskiego (ok. 1073-1134), króla Aragonii i Nawarry. Alfons VI wierzył, że nowy mąż córki będzie obrońcą jego królestwa. Urraka i Alfons I byli jednak zbyt blisko spokrewnieni i Bernard, arcybiskup Toledo nie chciał udzielić im ślubu, mimo to para pobrała się w październiku 1109 w Monzón. Małżeństwo nie należało do udanych, Urraka i Alfons nie mogli też spłodzić potomka. Małżeństwo rozwiązano w 1114. Urraka już nigdy nie wyszła za mąż, ale miała kilku kochanków, m.in. hrabiego Gómeza Gonzáleza.

Okres rządów Urraki nie należał do spokojnych – wybuchł bunt możnych, potem jej ziemie najechał były mąż z aragońską armią. Szwagier Urraki – Henryk, hrabia Portugalii – mąż jej młodszej siostry przyrodniej Teresy z Leonu – najpierw sprzymierzył się z Aragonią przeciw Kastylii, potem zdradził Aragonię. Zmarł w 1112, a wdowa po nim zakwestionowała władzę Urraki. Resztę życia Urraka rządziła krajem z pomocą swojego syna Alfonsa. Według Chronicon Compostellanum, Urraka zmarła w połogu. Ojcem dziecka był jej kochanek – hrabia Pedro González de Lara (zm. 1130), z którym już wcześniej miała jednego nieślubnego syna:

• Fernando Perez Furtado (uznanego przez Urrakę w 1123).