Kto umawiał się z Serwilia?

Serwilia (łac. Servilia) – córka Kwintusa Serwiliusza i Liwii Druzy, siostra przyrodnia Marka Porcjusza Katona, matka Marka Juniusza Brutusa.

Wychowała się w domu swojego wuja, trybuna Marka Liwiusza Druzusa po tym, jak jej rodzice się rozwiedli. Poślubiła Marka Juniusza Brutusa i mieli syna – również Marka Juniusza Brutusa – jednego z zabójców Juliusza Cezara.

Później poślubiła Decymusa Juniusza Sylanusa, konsula w 62 p.n.e., urodziła mu trzy córki – wszystkie nazywały się Junia. Druga Junia poślubiła Marka Emiliusza Lepidusa, przyszłego triumwira. Trzecia Junia, najmłodsza, poślubiła Gajusza Kasjusza Longinusa, kolejnego zabójcę Cezara.

Serwilia była wieloletnią kochanką Cezara, niektóre źródła podają nawet, że jej syn Brutus, był synem Cezara, a inne, że Cezar był ojcem trzeciej z Junii. Ich romans trwał od ok. 63 p.n.e. aż do jego zabójstwa, w 44 p.n.e. Tuż po dokonaniu morderstwa wszyscy mordercy zebrali się w jej domu i radzili, co należy robić dalej. Serwilia uciekła przed triumwirami i po śmierci syna w bitwie pod Filippi, zamieszkała u przyjaciela Cycerona, Tytusa Pomponiusza Attikusa. Oktawian August kazał przysłać prochy jej syna. Serwilia zmarła śmiercią naturalną.

Gajusz Juliusz Cezar, łac. Gaius Iulius Caesar (ur. 12 lipca 100 p.n.e. lub 13 lipca 102 p.n.e. (koncepcja Mommsena i Diona) w Rzymie, zm. 15 marca 44 p.n.e. tamże) – rzymski polityk, wódz, dyktator i pisarz.

Jeden z członków stronnictwa popularów, spowinowacony z Cynną i Mariuszem. Po ich śmierci piastował kolejno urzędy kwestora, edyla, pretora, konsula, imperatora oraz dyktatora. Sławę zdobył dzięki namiestnictwu w Galii. Dzięki pomocy swych żołnierzy udało mu się pokonać opozycję, skupioną wokół senatu i Pompejusza – tzw. optymatów, aby następnie, po wieloletnich walkach, przejąć pełnię władzy w Rzymie. Zamordowany w idy marcowe przez senatorów pod przywództwem Brutusa oraz Gajusza Kasjusza. W testamencie adoptował syna swojej siostrzenicy Gajusza Oktawiusza, późniejszego Oktawiana Augusta, wyznaczając go na swego spadkobiercę.