Kto umawiał się z Phila of Thebes?

Phila of Thebes (Greek: Φίλα) (fl. 300s BCE) was a hetaira in Athens. Originally, she was enslaved to a woman called Nikarete who purchased and trained several women to become courtesans. Phila was eventually ransomed for a large sum (possibly 2,000 drachmas) by the famous orator Hyperides, who installed her at his house in Eleusis. Plutarch distinguishes Phila of Thebes, the lover of Hypereides, from Phila of Corinth, Nikarete's courtesan; they were in fact probably the same person.

Hyperejdes (gr. Ὑπερείδης; ur. 390/389 p.n.e., zm. 322 p.n.e.) – polityk i mówca ateński, wymieniony w kanonie dziesięciu mówców. Pochodził z zamożnej rodziny. Był uczniem Platona i Izokratesa.

Karierę publiczną rozpoczął od mów sądowych. Zasłynął obroną oskarżonej o bluźnierstwo słynnej hetery Fryne. Świetną, przełożoną później na łacinę i popularną jeszcze w czasach cesarstwa rzymskiego, mowę obrończą zakończył podobno odsłonięciem piersi klientki. Oracja i dodatkowe efekty przekonały sędziów o niewinności podsądnej.

Należał do stronnictwa antymacedońskiego. W latach od 346 p.n.e. do ok. 324 p.n.e. ściśle współpracował z przywódcą opozycji przeciwko Argeadom, Demostenesem. W 344 p.n.e. oskarżył Filokratesa przed zgromadzeniem o to, że zwodził lud za macedońskie pieniądze i doprowadził w ten sposób do zawarcia pokoju z Filipem. Zbiegłego Filokratesa skazano zaocznie na śmierć. W 343 p.n.e. reprezentował przed Amfiktionią Delficką Ateny w sporze z Delos o władzę nad delijską świątynią Apollina. W 341 p.n.e. posłował do Chios i Rodos, z którymi udało mu się zawrzeć antymacedońskie przymierze. Na sprawy publiczne nie szczędził swego majątku, m.in. fundował okręty wojenne. Drogi Hyperejdesa i Domestenesa rozeszły się ok. 324 p.n.e. Demostenes, widząc potęgę Aleksandra Wielkiego, złagodził swoje stanowisko wobec Macedonii i zaczął namawiać Ateńczyków do zgody. Hyperejdes pozostał nieugięty. Podczas procesu przeciwko Demostenesowi o defraudację w 323 p.n.e., którego efektem była ucieczka oskarżonego z Aten, Hyperejdes był jednym z dziesięciu oskarżycieli.

Śmierć Aleksandra Wielkiego wzbudziła nadzieje Ateńczyków na uwolnienie się spod kurateli Macedonii. Mówcy Dejnarchos i Demades, zwolennicy Macedonii, stracili wpływy. Przywódcą ponownie zjednoczonego ugrupowania patriotycznego był, wobec nieobecności Demostenesa, Hyperejdes.

Grecy, pomimo początkowych sukcesów, ponieśli klęskę w wojnie lamijskiej (323–321 p.n.e.). Zwycięski Antypater nie dążył tak jak Filip II czy Aleksander do zgody i współpracy z Grekami. Chciał ostatecznie złamać ich zdolność oporu. Na ateńskim zgromadzeniu ludowym wymógł uchwalenie wyroków śmierci na czołowych przywódcach patriotów m.in. Hyperejdesie i Demostenesie. Wnioskodawcą był ich dawny przyjaciel, Demades. Hyperejdesa pojmali i wyrok wykonali żołnierze macedońscy. Śmierć słynnych mówców, obrońców wolności Greków, była symbolicznym końcem ateńskiej demokracji.

Starożytni znali 77 mów Hyperejdesa. Zachowało się fragmentarycznie sześć z nich:

• Przeciw Filippidesowi (336/335 p.n.e.)
• W obronie Lykofrona (333 p.n.e.)
• W obronie Euksenipposa (ok. 330 p.n.e.)
• Przeciwko Athenogenesowi (po. 330 p.n.e.)
• Przeciwko Demostenesowi (323 p.n.e.)
• Mowa pogrzebowa (322 p.n.e.)