Kto umawiał się z Qin Dejun?

Mao Dun, właśc. Shen Dehong (沈德鴻; ur. 4 lipca 1896 w Wuzhen, zm. 27 marca 1981) – chiński pisarz i działacz społeczny.

Urodził się w Wuzhen w prowincji Zhejiang. W 1913 podjął studia na Uniwersytecie Pekińskim, które ze względu na trudną sytuację materialną musiał przerwać w 1916 roku. Następnie pracował jako dziennikarz. Od 1920 roku redagował miesięcznik „Xiaoshuo Yuebao” (小说月报), tworzony w duchu ideologii Ruchu 4 Maja. Na łamach pisma popularyzował literaturę światową oraz idee realizmu i demokratyzmu w literaturze. W tym czasie związał się z powstającym w Chinach ruchem komunistycznym. Brał udział w ekspedycji północnej. Po rozpoczęciu w 1927 roku przez Czang Kaj-szeka kampanii przeciwko komunistom musiał się ukrywać, a w 1928 roku uciekł do Japonii. Do Chin powrócił w 1930 roku i podjął działalność w Lidze Pisarzy Lewicowych. W tym okresie powstały jego najbardziej znane utwory, m.in. trylogia powieściowa Zaćmienie (1928), powieści Tęcza (1930) i Przed świtem (1933). Ukazywał w nich ubóstwo, protesty chłopskie, pauperyzację drobnych handlarzy i walkę z agresją japońską. W latach 1937–1945 był członkiem kierownictwa Ogólnochińskiego Stowarzyszenia Działaczy Literatury i Sztuki na rzecz Oporu Wobec Wroga.

Po utworzeniu Chińskiej Republiki Ludowej w 1949 został ministrem kultury. Piastował to stanowisko do 1964 roku. Od 1949 do swojej śmierci w 1981 był także przewodniczącym Związku Pisarzy Chińskich.

Od 1982 Stowarzyszenie Pisarzy Chińskich przyznaje Nagrodę Literacką im. Mao Duna.

Liu Bojian (chinesisch 刘伯坚, Pinyin Liú Bójiān, W.-G. Liu Po-Chien; * 1895; † 1935) war ein chinesischer Revolutionär.

Liu Bojian wurde in Pingchang (Provinz Sichuan) geboren. Ab 1919 studierte er im Lehrerbildungsinstitut der Provinzhauptstadt Chengdu. In den frühen 1920er Jahren reiste er nach Europa, wo er mit dem Kommunismus in Verbindung kam und in der Folge zunächst einer kommunistischen Jugendorganisation, später der Kommunistischen Partei Chinas beitrat. Ab 1923 studierte er an der Kommunistischen Universität der Werktätigen des Ostens in Moskau, von wo er 1926 nach China zurückkehrte. In China, wo der chinesische Bürgerkrieg wütete, schloss er sich zunächst den Truppen von Feng Yuxiang an, als dieser die Kommunisten in seiner Armee nicht mehr duldete, ging er nach Shanghai, wo er im Untergrund tätig war.

1928 ging er erneut in die Sowjetunion, wo er an einer Moskauer Militärakademie studierte. Im Dezember 1930 kehrte er nach China zurück, wo er sich in der Chinesischen Sowjetrepublik engagierte. Nach der Gründung der chinesischen Roten Armee, der Vorläuferin der Volksbefreiungsarmee, nahm er in dieser hohe Posten ein, bis er März 1935 im Kampf verletzt wurde und diesen Verletzungen später erlag.