Kto umawiał się z Virendranath Chattopadhyaya?

Virendranath Chattopadhyaya (31 October 1880 – 2 September 1937), also known by his pseudonym Chatto, was a prominent Indian revolutionary who worked to overthrow the British Raj in India using armed force. He created alliances with the Germans during World War I, was part of the Berlin Committee organising Indian students in Europe against the British, and explored actions by the Japanese at the time.

He went to Moscow in 1920 to develop support by the communists for the Indian movement, including among Asians in Moscow who were working on revolutionary movements. He joined the Communist Party of Germany (KPD). He lived in Moscow for several years in the 1930s. Arrested in July 1937 in the Great Purge, Chatto was executed on 2 September 1937. He was the brother of prominent political activist and poet Sarojini Naidu.

Agnes Smedley (ur. 1894 w Missouri, zm. 1950 w Londynie) – amerykańska pisarka i działaczka polityczna.

Od 1918 uczestniczyła w hinduskim ruchu wyzwoleńczym (finansowanym wówczas przez rząd niemiecki), skierowanym przeciwko Brytyjczykom, za co była na krótko aresztowana. W latach dwudziestych XX w. rozpoczęła twórczość pisarską, kontynuując polityczną - wyjechała do Berlina i zaangażowała się w działalność komunistyczną. W 1921 wzięła udział w moskiewskim spotkaniu rewolucjonistów indyjskich, a w 1928 przez Moskwę wyjechała do Chin. Ubierała się po męsku, w Chinach nosiła mundur chińskiej Armii Czerwonej. Przesyłała z Szanghaju korespondencje do „Frankfurter Zeitung" w Niemczech i „Manchester Guardian", pisała książki i artykuły o Chinach.

Poznała i związała się z Richardem Sorgem, umożliwiając mu werbunek innego znajomego - Hotsumi Ozaki. Utrzymywała kontakt także z "Sonią" (Urszulą Kuczyński) i Rogerem Hollisem. Po wyjeździe Sorgego do Japonii w 1933 przebywała na kuracji w ZSRR, odbyła podróż po Europie i w 1935 powróciła do Chin. Bliskie bądź bardzo bliskie kontakty łączyły ją m.in. z ambasadorem brytyjskim sir Archibaldem Clark-Kerrym i późniejszym dowódcą amerykańskiego kontyngentu wojskowego gen. Joe Stilwellem.

W 1941 powróciła do Stanów Zjednoczonych i zajęła się propagowaniem pozytywnego wizerunku komunistycznych Chin, m.in. pisząc Battle Hymn of China (1943), idealizujący Komunistyczną Partię Chin i przyrównujący do NSDAP zwalczający KPCh Kuomintang.

W 1947 gen. Charles Willoughby, szef sekcji wywiadu w sztabie gen. Douglasa MacArthura, dowódcy amerykańskich wojsk okupacyjnych w Japonii, sporządził opublikowany dwa lata później raport, przedstawiający Smedley jako radziecką agentkę. Jej listowne odwołanie do prezydenta Trumana spowodowało komunikat Departamentu Wojsk Lądowych o nieposiadaniu przez Zarząd Wywiadu dowodów szpiegowskiej działalności Smedley i opieraniu się w tym względzie wyłącznie na informacjach otrzymanych od japońskiej policji. W 1952 Willoughby wydał książkę Shanghai Conspiracy, w której opisał działania Smedley jako typowej agentki wpływu.

W 1950 wyjechała do Londynu i tam nagle zmarła. Zapisała cały majątek jednemu z czołowych dowódców chińskich Zhu De, którego biografię opracowywała. Zgodnie z jej ostatnią wolą jej zwłoki spalono, a prochy złożono „w miejscu wyznaczonym przez Zhu De lub jego spadkobierców" - pochowano je z honorami w Pekinie, w asyście 800 osób, w tym wielu chińskich przywódców.