Kto umawiał się z Ludwik XV?

Ludwik XV, zw. Ukochanym (ur. 15 lutego 1710 w Wersalu, zm. 10 maja 1774 tamże) – król Francji i Nawarry od 1715, gdy zmarł jego pradziadek Ludwik XIV, z dynastii Burbonów.

Jego ojcem był Ludwik Mały Delfin, a matką Maria Adelajda Sabaudzka. Pierwsze osiem lat rządy regencyjne sprawował książę Filip II Orleański. Za pełnoletniego Ludwik XV uznany został już w wieku 13 lat i wtedy też objął bezpośrednie rządy. Mając lat 15, poślubił starszą o 7 lat córkę polskiego króla Stanisława Leszczyńskiego, Marię. Stanisław Leszczyński przebywał wówczas we Francji, po ucieczce z Polski przed powracającym na tron Augustem II Wettinem.

Ludwik XV zaangażował się bezpośrednio w przywrócenie swojego teścia – Leszczyńskiego na tron Polski, zwolniony przez śmierć Augusta II w 1733, wywołując wojnę o sukcesję polską, jednak ostatecznie wycofał się z konfliktu, przekupiony przez Austrię, która ofiarowała Francji Lotaryngię.

Louise-Jeanne Tiercelin de La Colleterie (26 December 1746 – 5 July 1779), known as Madame de Bonneval, was a mistress to King Louis XV of France from 1762 to 1765. She was the king's Petite maîtresse (unofficial mistress), not his Maîtresse-en-titre (official mistress).

Marie Anne de Mailly-Nesle, duchesse de Châteauroux (French pronunciation: [maʁi an də maji nɛl]; 5 October 1717 – 8 December 1744) was the youngest of five famous de Nesle sisters, four of whom would become mistresses of King Louis XV of France. Marie Anne was the King's mistress from 1742 until 1744.

Jeanne Antoinette Poisson, markiza de Pompadour, po mężu Jeanne Antoinette Le Normant d'Étiolles, zwana Madame de Pompadour (ur. 29 grudnia 1721 w Paryżu, zm. 15 kwietnia 1764 w Wersalu) – markiza (czyli margrabina), metresa króla Francji Ludwika XV. Organizatorka rautów i balów na dworze królewskim w Wersalu, protektorka artystów, pisarzy i filozofów (m.in. Woltera, Monteskiusza, Diderota). Wywierała duży wpływ na awanse na dworze królewskim. Z jej inicjatywy powstała szkoła wojskowa w Paryżu i fabryka porcelany w Sèvres.

W roku 1741 (w wieku 19 lat) poślubiła Karola Wilhelma Le Normant d'Etiolles. Miała z nim dwoje dzieci: chłopca, który zmarł w rok po urodzeniu i córkę Alexandrine-Jeanne (10 sierpnia 1744 – 15 czerwca 1754), zwaną Fanfan. Po jej śmierci de Pompadour załamała się i nigdy się nie podniosła.

Łucja Magdalena d’Estaing, fr. Lucie Madeleine d’Estaing (ur. 10 maja 1743 w Paryżu, zm. 7 kwietnia 1826 w Clermont-Ferrand) – metresa króla Francji, Ludwika XV.

Françoise de Chalus (bap. Chalus, 24 February 1734 - Paris, 7 July 1821), was a French noblewoman and courtier. She was the mother of Louis, comte de Narbonne-Lara, possibly by King Louis XV. She was the lady-in-waiting of Louise Élisabeth of France in 1749–59, and the influential favorite lady-in-waiting of Princess Adélaïde of France in 1764–1800.

Marie Anne de Coislin (1732-1817), was a French aristocrat, known as the mistress to Louis XV of France in 1755. She was the king's Petite maîtresse (unofficial mistress), not his Maîtresse-en-titre (official mistress).

She was the daughter of the marquis Louis de Mailly (1696-1767) and the lady-in-waiting Anne Françoise Elisabeth Arbaleste de Melun and married in 1750 to the duke Charles Georges René du Cambout de Coislin (d. 1771), but they separated early on and she moved back with her parents.

In 1755, Louis François, Prince of Conti launched her as his candidate to replace Madame de Pompadour as official mistress of the king. She was the first serious candidate to be put up against Madame de Pompadour since Charlotte Rosalie de Choiseul-Beaupré, and she was also to be the last. She did succeed to be the secret lover of the king, which attracted some attention at court. She became known as l'altière Vasthi. Ultimately, however, the plot failed, and she was ousted from court by Madame de Pompadour. After this, there was no more serious rival to replace Madame de Pompadour, and the king mainly settled with his unofficial lovers at the Parc-aux-Cerfs.

Marie Anne de Coislin had affairs with the Prince de Conti and the count de Coigny, and was claimed to have had affairs with Christian VI of Denmark, Gustav III of Sweden and Peter III of Russia. It is unknown if these rumours where true, but Christian VI and Gustav III did visit her during their visits to Paris, which attracted attention at the time.

She did not leave France during the French Revolution, but lived as a servant in Rouen, Brittany and Vendée during the Reign of Terror. After the fall of Robespierre, she resumed her former life and property. She remarried in 1793 to Louis-Marie duc de Mailly (d. 1795).

Irène du Buisson de Longpré (c. 1720–1767), was a French noblewoman, mistress to Louis XV of France. She was the king's Petite maîtresse (unofficial mistress), not his Maîtresse-en-titre (official mistress).

Marie Thérèse Françoise Boisselet (1731 – 1800) was a petite maîtresse of King Louis XV of France.

Boisselet was born to Pierre Sulpice Boisselet and Marie Thérèse Carouailles. Her father was an employee of the king's kitchen staff, with the title 'Contrôleur de la Bouche du Roi et chef du gobelet de Mme la Dauphine'. Marie Thérèse Françoise Boisselet was described as a beauty, and she agreed to become the lover of the king. The affair was not an official one; she was recruited to be a petite maîtresse (unofficial mistress) of the king in Parc-aux-Cerfs. She had one child with the king, Charles Louis Cadet de Gassicourt (1769–1821).

In 1771, she married the chemist Louis Claude Cadet de Gassicourt, who adopted her son. According to Paul Thiébault, Louis XV benefitted the career of Cadet de Gassicourt in the Royal Academy because of his marriage to his former lover.

Émilie du Châtelet /emili dy ʃatəlɛ/ (właściwie: Gabrielle Émilie Le Tonnelier de Breteuil, markiza du Châtelet, ur. 17 grudnia 1706 w Paryżu, zm. 10 września 1749 w Lunéville) – francuska intelektualistka: pisarka, matematyczka i fizyczka, przyjaciółka Voltaire’a.

Była jedną z nielicznych znanych do XIX wieku kobiet-uczonych, zajmujących się naukami ścisłymi. Jedna z najwybitniejszych kobiet XVIII wieku.

Louise Julie de Mailly Nesle, condesa de Mailly (1710-París, 1751) fue la mayor de las cinco hermanas de Nesle, cuatro de las cuales fueron amantes del rey Luis XV, en su caso lo fue de 1732 a 1742.

Diane Adélaïde de Mailly-Nesle, Duchesse de Lauraguais (11 February 1713 – 3 November 1769 in Paris) was the third of the five famous de Nesle sisters, four of whom would become the mistress of King Louis XV of France. She was his mistress on and off from 1742 to 1745.

Małgorzata Katarzyna Haynault, fr. Marguerite Catherine Haynault (ur. 11 września 1736, zm. 17 marca 1823) – markiza de Montmélas, metresa króla Francji, Ludwika XV.

Paulina Felicja de Mailly, fr. Pauline-Félicité de Mailly (ur. 1712 w Paryżu, zm. 9 września 1741) – młodsza siostra Louise Julie de Mailly-Nesle, metresa Ludwika XV.

Marie Catherine Éléonore Bénard (Catherine Éléonore Bernard; 1740 – 23 February 1769) was a French lady-in-waiting and alleged petite maîtresse to King Louis XV of France in 1768-69.

Marie-Louise O'Murphy (aussi appelée « Mademoiselle de Morphy », « la belle Morphise », « Louise Morfi » ou « Marie-Louise Morphy de Boisfailly »), née le 21 octobre 1737 à Rouen, morte le 11 décembre 1814 à Paris, connue comme le modèle d'un tableau de François Boucher, est l'une des petites maîtresses de Louis XV.

Anne Couppier de Romans (1737 –1808) was a petite maîtresse (unofficial mistress) of King Louis XV of France from 1760 to 1765.

Madame du Barry, geboren als Marie-Jeanne Bécu (Vaucouleurs, 19 augustus 1743 – Parijs, 8 december 1793), was een beroemde maîtresse van Lodewijk XV van Frankrijk. Zij was van bescheiden afkomst, maar haar relaties met rijke mannen vergrootten haar sociale status aanzienlijk.